Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/16370 K.2009/14481

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm iştirak nafakası, ziynetler, kişisel ilişki tesisi yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bentler dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı ziynet alacağına ilişkin açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı-davalı kadın ile müşterek çocuk D.E. arasında düzenlenen kişisel ilişki, hafta sonları ve saatleri yönünden kısa kararla gerekçeli kararda farklı düzenlenmekle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.