KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2008/16569 E., 2008/14431 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2008
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle *17.11.1987 doğumlu müşterek çocuk İlbey için davalı-davacı anne yararına hükmolunan tedbir nafakasının çocuğun ergin olduğu 17.11.2005 tarihine kadar geçerli olacağının anlaşılmasına göre davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.
2-Davalı-davacı kadının açmış olduğu ilk boşanma davası iddiaların ispat edilememiş olması nedeniyle reddedilmiş ve hüküm 24.1.2001 tarihinde kesinleşmiştir. Mahkemece manevi tazminata esas alınan hakaret hadisesi reddedilen davadan öncesine aittir. Ayrılık dönemi içerisinde kocadan kaynaklanan ve kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı da kanıtlanmış değildir. Gerçekleşen bu durum karşısında Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşullarının oluşmadığı nazara alınmadan davalı-davacı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.
3-Davalı-davacı kadının ... 3 numaralı parseldeki hissesinin davalı-davacı eşine müzayaka altında satışı nedeniyle gabin hükümleri uyarınca talep ettiği maddi tazminat isteği boşanmanın fer’ilerinden değildir.Borçlar Kanunu ve genel hükümler çerçevesinde değerlendirilmesi gereken bir uyuşmazlık olup, Türk Medeni Kanununun 2. kitabında da düzenlenmemiştir.4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair kanun uyarınca Aile Mahkemesi davaya bakmakla görevli değildir. Bu yön göz önüne alınarak bu talep yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2008/16569, K. 2008/14431, 3 Kasım 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama