Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/17296 K.2009/20714

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; maddi tazminat, yoksulluk nafakası miktarları ve manevi tazminat, davalı-davacı koca tarafından da, davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının tüm, davacı-davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava ve birleşen dava, ayrılık süresi içinde ortak hayatın kurulamamış olması sebebine dayanan boşanma isteğine ilişkin (TMK.md.172) olup, mahkemece, ayrılık süresi içinde ortak hayat kurulamadığından her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Bu halde boşanmanın sonuçları düzenlenirken, ilk davada ıspatlanmış olan olaylar ve ayrılık süresi içinde ortaya çıkan durumlar gözününde tutulur.

(TMK.md.172/3) Ayrılığa ilişkin ilk davada, davalı-davacı kocanın, eşine fiziki şiddet uyguladığı ve istemediğini söyleyerek eşini ailesine gönderdiği ispatlanmıştır. Ayrılık süresi içinde davacı-davalının kusuru da kanıtlanamamıştır. Bu durumda, davacı-davalı kadın yararına, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uygun miktarda manevi tazminat (TMK.md.174/2) takdiri gerekirken, isteğin reddi doğru bulunmamıştır.