Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/17319 K.2009/20551

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle eşini döven, hakaret eden ve ailesinin evliliklerine müdahalesine sessiz kalan davacı-davalı koca yanında, davalı-davacı kadının da kocasına hakaret ettiği, davacı-davalı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md.166/2)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.