Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/1775 K.2009/7362

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı N.. tarafından, çocuk mallarıyla ilgil koruma tedbiri, davalı N..'ın kabul edilen tazminat talebi yönünden; davalı-davacı N. tarafından da eşya ve ziynetlere ilişkin olarak temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı N..'ın eşi, davacı N..'in oğlu S.., 3.4.2002 tarihinde iş kazası sonucu vefat etmiştir. Kocanın iş kazasında ölümü üzerine, işverence, ölenin baba ve annesine ödenen tazminatın, bu kişilerin maddi ve manevi tazminat haklarına karşılık olarak verildiği, işveren ve bu kişiler arasında düzenlenen 8.5.2002 tarihli ibraname içeriğinden anlaşılmaktadır. Çocuğun mirasçılık sıfatından dolayı, yoksun kaldığı destek karşılığı, bu kişilere yapılmış bir ödeme söz konusu değildir. O halde, davalı-davacının tazminata ilişkin isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

4-Dava konusu olduğu halde davalı-davacıya teslim edilmeyen, çamaşır makinası, buzdolabı, bulaşık makinası, oturma gurubu, yatak odası takımı ve yemek odası takımının, davalı-davacı N. ile ölen kocasının müşterek evlerinde iken, kocanın ölümünden sonra davacı-davalı N.. tarafından alınıp, kendi evine götürüldüğü taraflar arasında çekişmesizdir. Sayılan bu eşyaların, ölen S.. ile eşi N..'a, N.. tarafından ödünç olarak verildiği yönündeki savunma kanıtlanamamıştır.

Bu eşyaların, N.. ile ölen eşinin müşterek konutundaki eşyalar olduğu anlaşılmaktadır. Bunların evlilikleri ölümle sona erdiğine ve ölenin baba ve annesinin mirasçılık sıfatı bulunmadığına göre, N..'in eşyaları elinde bulundurması haklı ve hukuki bir nedene dayanmamaktadır. N.. bu eşyaları ölenin yasal mirasçılarına teslim etmekle yükümlüdür. O halde davalı-davacının sayılan eşyalarla ilgili isteğinin kabulü gerekirken reddi doğru görülmemiştir.