Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/17819 K.2010/334

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 12.01.2010 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde eşine şiddet uygulayan davalı kocanın tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Birleşen eşya ve ziynet alacağına ilişkin davaya yönelik temyiz itirazların incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle elektirik süpürgesinin varlığı; müşterek eve davacı tarafından getirildiği ve ziynetlerin davalı kocada kaldığı ıspat edilemediğinden aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Dava konusu olan menkul eşyaların yargılama sırasında 07.07.2007 tarihli tutanakla davacıya teslim edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda bu eşyalar için karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiştir.