Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/18099 K.2009/5513

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı idare; mirasbırakan S. Y..'ın 06.09.2004 tarihinde öldüğünü, en yakın mirasçıları tarafından mirasının ret edildiği, mirasbırakan S.. Y..'ın mirasının mahkemece Türk Medeni Kanununun 612.maddesi gereğince iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece mirasbırakanın 06.09.2004 tarihinde öldüğü, ancak son yerleşim yerinin tespit edilemediğinden nüfusa kayıtlı olduğu yerin yerleşim yeri sayılacağına dair karine dolayısıyla yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.

"En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir." ( TMK.md.612)

Buna göre mirasbırakanın en yakın mirasçıları tarafından reddedilen miras, Türk Medeni Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerine ait Tüzüğün 45.maddesi gereğince mirasbırakanın yerleşim yerindeki sulh mahkemesi hakimince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir.

Yerleşim yeri ise bir kimsenin "sürekli kalma" niyetiyle oturduğu yerdir.(TMK.md.19/1) Mahkemece yapılacak iş; re'sen ve davacının yetki konusunda göstereceği delilleri toplamak ve sonucu uyarınca bir karar vermekten ibarettir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.