Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/18499 K.2010/837

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, maddi ve manevi tazminat, yoksulluk nafakası, yargılama gideri, davalı-karşılık davacının istemiş olduğu manevi tazminat ve evliliğin iptali isteğinin ret kararı yönünden temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 19.01.2010 tarihinde temyiz eden vekili A.H. Ö. Ş. geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşini küçümseyen tavır ve davranışlarda bulunan davalı-karşılık davacı kocanın kusurlu olduğu anlaşılmış ve kendi boşanma davasının reddedilmiş olmasına göre aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşılık davalı kadının 2.8.2006 ve 13.10.2006 tarihli dilekçelerinden maddi tazminat isteğinin altınlara ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Boşanmanın feri niteliğinde Türk Medeni Kanununun 174/1.maddesi anlamında maddi tazminat isteği bulunmadığı halde, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. (HUMK.m.74)

3-Davacı-karşılık davalı kadın 26.12.2006 tarihinde sigortalı olarak çalışmaya başlamış, bu nedenle 27.2.2007 tarihli celsede bağlanan tedbir nafakası kaldırılmıştır. Davacı-karşılık davalı kadının 1.6.2007 tarihinde kendi isteğiyle işten ayrıldığı Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmadığı halde yoksulluk nafakasına karar verilmesi doğru değildir.

4-Davacı-karşılık davalı kadının bir kısım ziynet ve 2500 TL. alacak isteği reddedildiği halde davalı-karşılık davacı koca yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulamaz.