Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/18907 K.2009/22495

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-karşılık davalı (kadın) tarafından, koca tarafından açılan karşılık boşanma davası ve kadın yararına birleşen dava nedeniyle hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden; davalı-karşılık davacı (koca) tarafından da, kadının birleşen boşanma davası, bu boşanma davasında kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar ile kendi manevi tazminat isteği yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı koca, karşılık boşanma davasını 25.05.2007 tarihinde açmıştır.Bu dava tarihinden sonra tarafların 8-13 Temmuz 2007 tarihleri arasında birlikte tatil yaptıkları ve tatil süresince birlikte kaldıkları anlaşılmaktadır.Bu halde tarafların bu tarihten önceki kusurlarını karşılıklı olarak affettikleri, en azından hoşgörüyle karşıladıkları kabul edilir. Affedilen ve hoşgörüyle karşılanan olaylar boşanma sebebi olmaz. Öyleyse davalı-karşılık davacı (koca) tarafından açılmış bulunan karşılık boşanma davasının reddi yerine, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-karşılık davacının manevi tazminat isteği hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır.