KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2008/19204 E., 2009/1012 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Ocak 2009
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Davacının katılma yolu ile temyizinin incelenmesinde;
Davalının temyiz dilekçesi davacı vekiline 17.07.2007 tarihinde tebliğ edilmiş, hüküm davacı vekili tarafından yasada öngörülen (HUMK.md.433/2) 10 günlük süreden sonra 7.9.2007 tarihinde verilen temyize cevap dilekçesi ile temyiz edilmiş olmakla; süresinde olmayan temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:
a)Terk nedenine dayalı bir dava bulunmamaktadır.Davacı ihtar çekmekle davalıyı affetmiştir.Affedilen ve hoşgörü ile karşılanan olaylar boşanma nedeni olamaz.
Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
b-Davalının yargılama sırasında Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesine dayalı tazminat talebi bulunmamaktadır. Talep olmadığı halde kesin hüküm oluşturacak şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır. (HUMK.md.74) Ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden hükmün düzeltillerek onanması gerekmiştir.(HUMK.md.438/7)
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2008/19204, K. 2009/1012, 29 Ocak 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama