Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/19321 K.2009/7347

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dava, 2828 sayılı kanunun 22. maddesine göre korunma kararı verilmesi istemine ilişkindir. Sözü edilen kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamış.(2828 s. K.m.22/1) görevli ve yetkili mahkemenin hangi mahkeme olduğunu göstermemiştir.

9.1.2003 tarihinde kabul edilen ve 18.01.2003 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 6. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi ise;

görev alanına giren konularda, bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunan veya manen terk edilmiş halde kalan küçüğü, ana ve babadan alarak bir aile yanına veya resmi yada özel sağlık kurumuna veya genel veya katma bütçeli daireler ve benzeri yerlere yerleştirmeye ilişkin tedbirin Aile Mahkemelerince alınacağını hükme bağlamıştır.3.7.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.07.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında,

koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alma yetkisini çocuk mahkemelerine vermiş (5395 s.K.m.7/7) geçici madde 1/4 maddesi ile bu Kanunun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik de (R.G. 23.12.2006 ve 26386) "Mahkemenin" müstakil çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile yada asliye hukuk mahkemeleri ile suça sürüklenen çocuklar yönünden ceza mahkemelerini ifade ettiği belirtilmiştir.(Yönetmelik m.4/e)

Yukarıda belirtilen kanun ve yönetmelik hükümlerine göre; Çocuk Mahkemesi kurulmayan yerlerde, 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 6/2-b maddesi uyarınca dava Aile Mahkemesinde görülmelidir.Bu yön gözetilmeden işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Kabule göre de;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 73. maddesi gereğince hakim iki tarafı dinlemeden, iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere uygun olarak davet etmeden karar veremez.Çocuk hakkında koruma kararı verilmesi, getireceği yükümlülükler ve doğurduğu sonuçlar bakımından çocuğun haklarını da etkiler nitelikte olup, husumetin çocuğun yasal temsilcisine ( veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların huzurunda isteğin duruşma açılarak incelenmesi ve gösterdikleri delillerin toplanması ve hasıl olacak sonuç uyarınca karara bağlanması gerekirken hasımsız olarak evrak üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.