Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/19489 K.2010/1160

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm maddi ve manevi tazminatlar ile eşya alacağı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kocanın manevi tazminata yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı koca dava dilekçesiyle; evlilik birliğinin devam edeceği ümidiyle yapmış olduğu masraflar, evlilik öncesi ve evlilik sırasında kadına yapılan harcamalar ve evlilik için yaptığı harcamalar karşılığı 40.000 TL. ile dava dilekçesine ekli listede yazılı eşyaların aynen, olmazsa bedeli karşılığı olarak 10.938 TL. talebinde bulunmuştur.

Davacının bu talepleri boşanmanın eki niteliğinde değildir. Harca tabidir. Dava açılırken başvurma harcı alınmıştır. Mahkemece alacak miktarı üzerinden nispi harç ikmal ettirilmeden (Harçlar K.md.30, 32) yargılamaya devamla kesin hüküm oluşturacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacının eşya talebi dışındaki alacak isteminin Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanan davalardan olmayıp, Borçlar Kanunu ve genel hükümlerden kaynaklandığı, davaya bakmakta Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmek üzere (4787 s.K.4/1 ve geçici 1.md.) dosyanın ayrılması gerekirken yargılamaya devamla esas hakkında hüküm kurulması doğru olmamıştır.