Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/19917 K.2009/625

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı M.’in temyiz itirazları yersizdir.

2) Davalı-karşı davacı T.’ın temyiz itirazları yönünden yapılan incelemeye gelince;

a) Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı-davalı kocanın evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediği, güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşılık davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-karşılık davacı kadının davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

b) Davalı-karşı davacı T.boşanma davasıyla birlikte ziynet eşyalarının da iadesini istemiş ve nisbi harcını da 3.2.2006 tarihli makbuzla yatırmıştır. Bu isteğin esasının da incelenmesi gerekirken harç yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.