Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/19933 K.2009/562

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-karşılık davalı (koca) tarafından kusur ve manevi tazminat yönünden; davalı-karşılık davacı tarafından da velayet ile dava sebebi yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca açıldığının ve hükmün de buna uygun olarak tesis edildiğinin anlaşılmasına göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşılık davacı (kadın)'dan aktarılan olaylar, manevi tazminat takdirine esas tutulamaz. Toplanan delillerden davacı kocadan kaynaklanan kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanamamış ve Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları davalı yararına gerçekleşmemiştir. Davalı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.