Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/2205 K.2009/4905

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının ziynet alacağına ilişkin davasının reddine ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle *davalı-davacı kadının hakaretlerine karşılık davacı-davalı kocanın da birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kadının davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davalı-davacı kadının davasının reddi doğru bulunmamıştır.

3-Düğün sırasında kadına takılan ziynetler kadının kişisel malıdır. Bu ziynetler kadına bağışlanmış sayılır. Davacı koca tarafından bağıştan rücuya ilişkin bir dava da bulunmadığı halde davacı-davalı kocanın ziynet alacağına ilişkin davasının reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.