Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/240 K.2009/2500

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın * yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-“Eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.”(TMK.md.197/1)

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine, eşlerden birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, (TMK.md.185/3, 186/3) konut (TMK.md.186) ve ev eşyasından yararlanmaya veya eşlerin mallarının yönetimine (TMK.md.223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ilişkin önlemleri alır.(TMK.md197/2)

Toplanan delillerden davacı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğunun ispatlanamadığı anlaşılmaktadır.Davacı kadının tedbir nafakası talebiyle açtığı davada, kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.