Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/3196 K.2009/6069

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın evlilik birliği içinde satın alınan ve davalı eşi adına kayıtlı olan ... plakalı aracın değerinin 1/2’sinin kendisine verilmesini istemiştir. Yatırılan başvurma harcı bu isteği de kapsar. Davacıya, aracın 1/2’sinin değeri sorulup belirlenmesi (Harçlar Kanunu md. 16/4) bildirilen bu değer üzerinden peşin karar ve ilam harcının tamamlattırılması (Harçlar Kanunu md. 30) noksan harç yatırıldığı taktirde; bu isteğin eşler arasındaki mal rejiminin sona ermesi halinde incelenebileceği de gözetilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde isteğin reddine karar verilmesi doğru değildir

3-Davacı kadının çeyiz eşyaları ile ilgili talebi yönünden kurulan hükümde çeyiz senedine ve bilirkişi raporuna atıf yapılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388/5. maddesi, hükmün sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer, birer, açık , şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir. Gerekçeli kararın da kısa karara uygun düzenlenmesi zorunludur. (HUMK. m. 381/2).

Dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.