Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/3686 K.2009/6303

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın * yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere kanuni gerektirici sebeplere ve mahkemenin de kabulünde olduğu üzere tarafların eşit kusurlu bulunmasına göre Türk Medeni Kanununun 175.maddesi gereğince yoksulluk halinin gerçekleşmiş bulunmasına Göre davalı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

4-Müşterek çocuk Ş.. 2006 doğumlu olup anne bakım ve şefkatine muhtaç yaştadır.Bu nedenle baba ile kişisel ilişkinin her yıl 1 ay gibi bir süreyle anneden ayrı kalması sonucunu doğuracak şekilde düzenlenmesi doğru değildir.

.