Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/4337 K.2008/5261

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı Mehmet’in kabul edilen boşanma davası, kusur, tazminat ve kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı Mehmet’in tüm, davalı-karşı davacı A..’nin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Boşanmaya neden olan olaylarda güven sarsıcı davranışlarda bulunan, karısına ağır hakaretler eden davacı M.. daha fazla kusurludur.

* Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır.

Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak *davalı-karşı davacı A.. yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davalı-karşı davacı A..Türk Medeni Kanununun 174/2. madde kapsamında manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Bu istek hakkında olumlu-olumsuz bir hüküm kurulmaması da usul ve yasaya aykırıdır.