KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2008/4522 E., 2009/11612 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2009
- Mahkemesi
- Ankara 6. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 28.12.2007
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Numarası
Esas no:2006/402 Karar no:2007/1367Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün temyiz eden A. Ü. ile vekili Av. Z.E. ve karşı taraf vekili Av. O.A. geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, boşanmaya ilişkin olup, davalı iddianın yerinde olmadığını savunmuştur. Toplanan delillere göre davalının, devamlı olarak davacıya ağır hakaretler ederek ve çanta ile vurmak suretiyle kişilik haklarına ağır saldırıda bulunduğu gerçekleşmiştir. Bu haksız tutum ve davranış karşısında davacı için boşanma davası açma hakkı doğmuştur. Davacının sadakatsiz hali mahkemece ağır kusur sayılarak dava reddolunmuştur.
Oysa davacının sadakatsiz davranış içinde olması davalının ona mütemadi surette saldırıda bulunma hakkı vermez. Davanın bu sebeple reddi, neticesi bakımından davalıya bundan sonra da davacıya saldırma imkanı verir. Böyle bir düşünüş bizzat ihkakı hakka imkan vermek sonucunu doğurur. Somut olayda evlilik birliği temelinden sarsılmış (TMK.m.166/2) olup, iki taraf yönünden de devamı beklenemez.
Bu itibarla boşanma kararı verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile davanın reddedilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.
KARŞI OY
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı tanıklarının beyanlarında geçen olayların sadakatsiz kocaya tepki niteliğinde bulunduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk kararına katılmıyorum.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2008/4522, K. 2009/11612, 16 Haziran 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama