Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/4741 K.2009/7332

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Toplanan delillere göre boşanma davasından sonra davacının davalıya sevgi mesajları çektiği, taraflar arasında cinsel beraberliklerin yaşandığı, davalı ile barışmak istediğini söylediği anlaşılmaktadır. Bu halde, davalının davranışlarının affedildiği en azından hoşgörüyle karşılandığı kabul edilmelidir. Affedilen ve hoşgörü ile karşılanan olaylar boşanma nedeni olamaz. Bu nedenle davalıya kusur da yüklenemez. Açıklanan sebeplerle davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.