Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/7043 K.2008/7617

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davalı kocanın evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediği ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen * davacının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak * davacı yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davacının 23.06.2005 tarihli celsede adli yardım talebi kabul edilmiştir. Ziynet ve eşyalara ilişkin deliller toplanıp sonucu uyarınca karar verilmesi ve nisbi harcın hükümle birlikte haksız çıkan taraftan alınması gerekirken nisbi harcın tamamlanmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru bulunmamıştır.