Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/8018 K.2009/12485

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki boşanma davası ile kusur, manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün duruşmalı temyiz eden M. A. ile vekili Av. Ü.H.geldiler. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadın ile vekilinin 17.5.2006 tarihli duruşmadaki beyanlarının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ve devamı maddelerinde düzenlenen davadan feragat niteliğinde bulunmasına, gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kadının kocadan kaynaklanan kusurlu davranışları affettiğinin, en azından hoşgörüyle karşıladığının kabulü gerektiğinin anlaşılmasına göre davalı-davacı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda tamamen kusurlu bulunan kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru değildir. (TMK.175.md.)