Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/8100 K.2009/10420

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

2-Davalı kadının maddi tazminat isteği evlilik birliği içinde yaptığı masraf ve harcamalara ilişkin olup boşanmanın eki niteliğinde değildir. Davalının usulüne uygun olarak harcı verilerek açtığı bağımsız bir davası veya karşılık davası bulunmadığı halde kesin hüküm oluşturacak şekilde maddi tazminatın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.