Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/8359 K.2008/9815

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran *kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır.

* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı-davalı kadın 1.11.2007 tarihli dilekçesi ile yoksulluk nafakasının gelecek yıllarda artışının düzenlenmesini de istemiştir.(TMK. 176/son m. ) Bu konuda olumlu olumsuz bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davacı-davalı kadının katkı payına yönelik usulüne uygun açılmış bir davası bulunmamaktadır. Cevap dilekçesindeki bu talepler nedeniyle sonradan peşin nispi harcın yatırılmış olması cevap dilekçesini, dava dilekçesi haline getirmez.Bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde ret hükmü kurulması da isabetsizdir.