Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/9072 K.2009/11231

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yerinde veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde açılabilir. (TMK.md.168) Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. (TMK.md.19/1)

Davacı 4.2.2007 tarihinde ortak konuttan ayrılmış, 15.02.2007 tarihinde boşanma davasını açmıştır.Davalı, süresi içinde yetki itirazında bulunmuş, yetkili mahkeme olarak Mustafakemalpaşa’yı göstermiştir.

Mülga 1587 sayılı Nüfus Kanununun, nüfus kaydının, ikamet yerine nakline imkan veren 28’inci maddesinin 4992 sayılı kanunla yürürlükten kaldırılmasından sonra, bu kanunun yürürlüğe girdiği 24.10.2003 tarihinden itibaren, nüfusa kayıtlı olunan yerin, ikametgaha karine olma özelliği artık kalmamıştır. 29.04.2006 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak, yayımı tarihinde yürürlüğe giren 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, aile kütüklerinde yerleşim yeri adreslerinin bulunmasını zorunlu kılmış (5490 s. NHK.md.7/g) yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanlarının esas alınacağını hükme bağlamıştır.(5490 sayılı NHK.md.50/2)

O halde yerleşim yeri adreslerinin tespitinde aile kütüklerindeki bilgilere başvurulmalıdır. Mahkemece yapılacak iş, yukarıda sözü edilen yasal düzenleme de nazara alınarak davacının aile kütüğündeki yerleşim yeri adresinin, Merkezi Adres Kayıt Sisteminden araştırılması, taraflardan yetkiye ilişkin diğer delillerinin de sorulup, göstermeleri halinde toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek yetki itirazının hadise şeklinde incelenip sonuçlandırılması gerekirken, eksik incelemeye dayanan itirazın reddi ile işin esasının incelenmesi doğru bulunmamıştır.