Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/9517 K.2009/11681

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından; yoksulluk nafakası yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından da boşanma davasının esası tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalının yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacının temyizine gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalının, eşine fiziki şiddet uyguladığı, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği, başka biriyle evleneceğini söyleyerek evi terkettiği, davalı-davacının da, 2005 yılı Mayıs ayında kayınbabasına, "sen kimsin defol git" diyerek evden kovduğu, kocasına da "sarhoş köpek" şeklinde sözler sarfettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre evlilik birliği temelinden sarsılmış olup, davacı-davalı (koca) daha fazla kusurlu olmakla birlikte davalı-davacı (kadın) da kusurludur. Davalı-davacının davaya itirazı, hakkın suistimali niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı-davacı bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığının anlaşılmasına göre, (TMK.md.166/2.) davalı-davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiş, hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.