Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/9776 K.2009/11841

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle eşini ailesi ile birlikte yaşamaya zorlayan, ailesinin eşine şiddet uygulamasına sessiz kalan, eşinin ailesine hakaret eden kocanın daha ziyade kusuru yanında, kadının da eşine ve eşinin annesine hakaret ederek, kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1,2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.