Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/10197 K.2010/11397

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kocanın tüm, davalı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davacı kocanın sadakatsiz davranışta bulunduğu, evlilik harici bir çocuğu olduğu anlaşılmaktadır. Boşanmaya neden olan olaylarda davacı tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davalı kadının maddi tazminat ile ilgili faiz talebi olduğu halde, bu talep hakkında olumlu-olumsuz bir hüküm kurulmaması da doğru değildir.

4-Davalı kadının iştirak ve yoksulluk nafakasının yıllık enflasyon oranında artırılması isteği yönünden olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi de bozmayı gerektirmiştir.