Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/10457 K.2009/14823

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı-karşılık davacı kadın tarafından açılan dava Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalıdır. Davacı-karşı davalı kocanın Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca sanrısal bozukluk nedeniyle kısıtlandığı, annesinin velayeti altına alındığı anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı kocanın davranışları iradi olmadığından kendisine kusur yüklenemez. Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşulları oluşmamıştır. Aynı yasanın 165. maddesinden açılmış bir davada bulunmadığından karşı davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

2-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı-karşı davacı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği eşine sürekli hakarette bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.