Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/10839 K.2010/12269

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar, ziynetler ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının ziynetlere yönelik harcı verilerek usulüne uygun açılmış dava ve karşılık davasının bulunmadığının anlaşılmasına göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Toplanan delillerden davalı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşıldığından kendisi için talep ettiği yoksulluk nafakası ile velayeti kendisine bırakılan müşterek çocuk G. için iştirak nafakası takdiri gerekirken bu konulardan olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.