Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/11525 K.2010/2248

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 20.10.1994 doğumlu ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununa göre Niğde 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince alınmış olan 3.3.2006 tarihli ve 2006/17-22 sayılı koruma kararının kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davacı kurum, yapılan sosyal inceleme raporunda; çocuğun, uyuşturucu madde alışkanlığından kurtulduğunun, ailesine teslim edilmesinin uygun olduğunun bildirildiğini ileri sürerek, bakım tedbirine ilişkin koruma kararının kaldırılmasını istemektedir.

Mahkeme; “ koruma kararının kaldırılmasını gerektirecek herhangi bir iyileşme bulunmadığını, tedbirin devamının çocuğun yararına olduğunu” gerekçe göstererek isteği reddetmiş, kararı davacı kurum temyiz etmiştir.

Çocuk hakkında 3.3.2006 tarihinde alınmış bulunan tedbir, “sosyal hizmetler kurumuna bağlı yurda yerleştirilmesine” ilişkin bakım tedbiridir. (5395 s. ÇKK. md. 5/c)

Kaldırma isteği üzerine, mahkemece sosyal hizmet uzmanından alınan 15.1.2009 tarihli sosyal inceleme raporunda “çocuğun madde bağımlılığının olduğu, ilköğretimini tamamlayamadığı, bağımlılıktan kurtulması için tıbbi tedaviye ihtiyacı olduğu, bu nedenle sağlık tedbirinin (5395 s. K. 5/d) , eğitimini tamamlaması için de eğitim tedbirinin (5395 s. K. 5/b) alınmasının gerekli olduğu” bildirilmiştir.

Çocuk hakkında alınmış bulunan koruyucu ve destekleyici tedbir kararının kaldırılması veya tedbirin değiştirilmesi çocuğun haklarına etkili olacağı gibi, bakım ve gözetiminden sorumlu ana ve babanın hak ve yükümlülüklerine de etkili olacaktır. Öyleyse, husumetin, çocuğun yasal temsilcisi olan ana ve babasına yöneltilmesi, göstermeleri halinde onların delillerinin de toplanması tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi, koşullarının varlığı halinde koruma tedbirinin kaldırılması veya yerine bir başka tedbirin ikame edilmesi (değiştirilmesi) nin uygun olup olmayacağının tartışılması ve neticesine göre karar verilmesi gerekirken , eksik hasım ve eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.