Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/11532 K.2009/19086

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 02.06.2009 tarihinde temyiz eden davalılar vekili Av. ... ile karşı taraf vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 625.00 TL. vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 05.11.2009

KARŞI OY YAZISI

Davacı ... ile davalı ... evlendikten sonra Hollanda’ya yerleşmişler ve yaşamlarını burada sürdürmüşlerdir.

Aile Konutu olduğu iddia edilen Antakya 2. Bölge Armutlu Köyü 1140 parsel üzerinde bulunan 7 nolu meskenin ise 1992 yılında satıştan davalı ... adına tapuya tescil edildiği, tarafların yaz tatillerinde Türkiye’ye geldiklerinde zaman zaman bu yerde kısa süreli olarak kaldıkları anlaşılmaktadır.Ancak, davalı ...’in 2002 yılında kesin dönüş yaptığında bu eve yerleştiği, yanına bakıcı olarak aldığı bir kadınla bu yerde yaşamını birlikte sürdürdüğü, davacı ...’nın ise Hollanda da kaldığı ülkeye dönüş yapmadığı görülmektedir.

Tarafların, tüm yaşamsal faaliyetlerini, birlikte yaşadıkları Hollanda’da geçirdikleri, bu durumda aile konutlarının bu ülkede bulunduğu, kısa süreli olarak Türkiye’ye tatil için geldiklerinde, bu yerde birlikte kalmalarının o yeri kendiliğinden aile konutuna dönüştüremeyeceği açıktır.

Zaten, bir yerin aile konutu sayılabilmesi için, eşlerin bütün yaşam faaliyetlerinin gerçekleştirildiği, yaşantısına buna göre yön verdiği, acı ve tatlı günleri içinde yaşadığı anılarla dolu bir alandır.

O halde, tarafların yaşamsal faaliyetlerini birlikte sürdürmedikleri bu yerin aile konutu sayılamayacağı gerekçesiyle davacının davasının reddi gerektiği kanaatiyle hükmün bozulmasını düşündüğümden değerli çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu taşınmazın satışının Borçlar Kanununun 18. maddesi uyarınca muvazaa ile illetli olması sebebi ile satışının iptaline karar verilerek bu taşınmaza aile konutu şerhi verildiği konusunda değerli çoğunluk ile arasında çekişme yoktur.

Çekişme nedir?

Aile konutu olarak şerh edilmesine karar verilen taşınmaz düşüncesine göre aile konutu değildir.

Aile konutu kural olarak tek bir konut ise de eşlerin yurtdışında çalışıyor olması gibi haklı bir sebeple yaşamsal faaliyetleri eş değer seviyede geçirdikleri yerlerdeki konutlar da pekala aile konutu olabilir.(GENÇCAN-Boşanma-3, Ankara 2008, s-648)

Davacı kadının sürekli olarak Hollanda ülkesinde bulunan Deventer’de yaşadığı sabittir.

Taraflar arasında görülen Hatay Aile Mahkemesinin 2006/571 esas ve 2007/399 karar sayılı boşanma davası koca tarafından açılmış olup, “davacı kocanın 2002 yılında eşini Hollanda’da bırakıp Türkiye’ye kesin dönüş yaptığı ve burada başka bir kadınla karı koca gibi yaşadığı” gerekçesiyle reddedilen dava temyiz edilmeyerek 13.09.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

Dava konusu evde davalı kocanın başka bir kadınla yaşadığı konusunda kesin hüküm var iken bu konutun aile konutu olarak kabul edilmesi düşünülebilir mi?

Değerli çoğunluğun davalı kocanın başka bir kadınla yaşadığı evi, ailenin ortak yaşamlarının yoğunlaştığı yer (GENÇCAN, Boşanma-3 Ankara-2008 s.648) olarak kabul edilen düşüncesine açıkladığım sebeplerle katılma olanağım bulunmamaktadır.