Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/12133 K.2010/16080

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 5.10.2010 günü temyiz eden M. P.. vekili Av. Ü. B.. geldi. Karşı taraf E. P.. ile vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı-davacı kadının kocasına hakaret ettiği, istemediğini söylediği, davacı-davalı kocanın da eşini dövdüğü ve istemediğini söylediği, davalı-davacı kadının güven sarsıcı davranışlarının kanıtlanmadığı gibi kocanın eşini güven sarsıcı davranışlar içerisine girmekle suçladığı, boşanmaya neden olan olaylarda davacı davalı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kadının da davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.