Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/1216 K.2009/6551

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün * duruşmalı temyiz eden Fatih Kocaköseoğlu ve karşı taraf temyiz Eden İlknur Banu Harunlar geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşılık davacının tüm, davacı-karşılık davalının çocuğun üstün yararı dikkate alındığında aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan müşterek çocukla baba arasında her hafta sonu kişisel ilişki kurulması anneyi eve bağımlı hale getireceği gibi velayetin kullanılmasını da engeller niteliktedir. Öte yandan, yaz tatilinde kurulan kişisel ilişki için öngörülen tarihlerin belirtilmemesi, başlangıç ve bitiş saatlerinin gösterilmemesi de infazda güçlük yaratacağından ayın belli haftaları ve yaz tatillerinde belirli sürelerle daha uygun kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

KARŞI OY

Taraflar anlaşarak boşanmışlar, ortak çocuğun velayeti, anlaşmalarına uygun olarak babaya bırakılmış, karar 14.12.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Boşanma kararının kesinleşmesinden sonra bu dava tarihine kadar geçen bir yıllık süre zarfında velayetin babadan alınmasını gerektiren hiç bir delil ve olgu bulunmadığı gibi, 2000 doğumlu çocuğun menfaatinin, değişikliği gerekli kıldığına ilişkin de bir durum bulunmamaktadır. Velayet hakkı babada olmasına rağmen, çocuğun çoğunlukla anne ile kalıyor olması, boşanma ilamında yer alan ve tarafların özgür iradelerine dayanan kişisel ilişkiye dair düzenleme nedeniyledir. Bu olgu velayetin değiştirilmesinin gerekçesi olamaz. Öyleyse, davacı-karşılık davalının isteğinin reddine karar verilmelidir.

Velayet kendisine verilen kişi de, çocuk ile öbür tarafın kişisel ilişkisinin düzenlenmesini isteyebilir.

Boşanma ilamındaki çocukla anne arasındaki kişisel ilişkiye dair düzenleme, çocuğun okula başladığı gözetildiğinde, sağlık eğitim ve ahlaki bakımından yararına uygun düşmediği gibi, her hafta mekan değişikliği de çocuğun ruhsal gelişimini olumsuz yönde etkiler ve uyum bozukluğuna yol açar. Bu sebeple davalı-karşılık davacı tarafından açılan çocuğun anne ile kişisel ilişkisinin yeniden düzenlenmesine ilişkin isteğin kabulü ile daha uygun kişisel ilişki tesisi gerekirken, karşılık davanın reddi doğru bulunmamıştır.

Açıklanan sebeplerle kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne iştirak etmiyoruz.