Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/126 K.2009/1446

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı-davacı koca, davacı-davalı kadın aleyhine 18.06.2004 tarihinde Zeytinburnu Aile Mahkemesinin 2004/746 esas sayılı dosyasında açmış bulunduğu boşanma davasından 25.10.2004 tarihinde feragat etmiş, feragat tarihinden itibaren dört ay süre geçmeden Kadıköy 3. Aile Mahkemesinin 2004/81 değişik iş sayılı dosyası üzerinden 02.11.2004 tarihinde ihtar talebinde bulunmuşsada, çekilen ihtar hukuki sonuç doğurmayacağından, terk hukuki nedenine dayalı boşanma davasının reddine karar verilmesi gerektiği halde ve yine koca 02.11.2004 tarihinde ihtar talebinde bulunmakla bu tarihten önceki olayları affetmiş,

en azından hoşgörü ile karşılamış kabul edileceğinden şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşanma davasının da reddine karar verilmesi gerektiği halde, kocanın davasının kabulü ve davacı-davalı kadının boşanma davasının reddine dair önceki karar bu yönden temyiz edilmeyip kesinleştiği halde, bozma üzerine verilen kararda davacı-davalı kadının boşanma davasının da kabulüne şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı ise de bu yönler temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2- Davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; A-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre boşanmaya neden olan olaylarda kusuru bulunmayan davacı-davalı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

B- Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür.

Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak * davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

C-Davacı-davalı kadının düzenli ve sürekli geliri bulunmamaktadır.Türk Medeni kanununu 175. madde koşulları davacı-davalı kadın lehine gerçekleşmiştir. Davacı-davalı kadın lehine uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.