Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/13116 K.2010/15156

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının temyizine gelince;

Eşlerin rızalarına dayanılarak boşanmalarına karar verilmesi halinde, boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda aralarında kabul ettikleri düzenlemenin tüm hükümlerinin edayı sağlayacak şekilde hükme yazılması, kısa kararla gerekçeli karar arasında bir aykırılık ve uyumsuzluğa da yol açılmaması gerekir.

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda, müşterek çocuk 2000 doğumlu Mesude'nin velayeti düzenlendiği ve bu çocukla velayet kendisine bırakılmayan taraf arasında kişisel ilişki tesis edildiği halde gerekçeli kararda, kısa kararda yer almayan Zübeyir isimli çocuğun velayetiyle iligili de bir düzenleme yapılmış ve bu çocukla da kişisel ilişki kurulmuştur. Yine tefhim edilen kısa kararda, nafakaya ilişkin düzenlemeye yer verildiği halde, gerekçeli kararda nafakayla ilgili düzenleme konusunda bir karar oluşturulmamıştır. Bu suretle kısa kararla gerekçeli karar arasında aykırılığa yol açılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.