Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/13494 K.2010/14858

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kararın tefhimi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Mahkeme, istek sonuçlarından her biri hakkında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hüküm kurmak zorundadır.

Asıl davayı davacı Taner, Türk Medeni Kanununun 166/1.maddesine dayanarak, karşılık davayı ise aynı hukuki nedene dayanarak davacı Öznur açmıştır. Mahkemece her iki boşanma davası hakkında hüküm kurulması gerekirken, kısa ve gerekçeli kararlarda; “davacının davasının kabulüyle boşanmalarına” denilerek taraflardan sadece birinin davası hakkında hüküm kurulmuş, davalı kadının boşanma davası hakkında hüküm kurulmadığı, gibi, gerekçe kısmında; “davacı tamamen kusurlu bulunduğundan boşanma davasının reddedildiği” belirtilerek gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır. Bu yön usül ve yasaya aykırı olduğundan, kararın bozulması gerekmiştir.