Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/13608 K.2010/14815

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı lehine ayrı bir dava ile taktir edilmiş bulunan tedbir nafakasının, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihte kendiliğinden sona ereceğinin mahkemece kabul edilmiş bulunmasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı 50.000 TL. maddi ve manevi tazminat talep etmiş, bu miktarın ne kadarının maddi (TMK.m.174/1), ne kadarının manevi tazminat (TMK.m.174/2) olduğunu açıklamamış, bu husus mahkemece de davalıdan sorulmamıştır. Talep edilen tazminatın ne kadarının maddi ne kadarının manevi tazminat olduğu davalıdan sorulup (HUMK.m.75/2), sonucuna göre tazminat miktarlarının taktiri gerekirken, bu yön gözetilmeden tazminatlarla ilgili yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Davalının boşanma halinde kati nafaka isteği, yoksulluk nafakası niteliğindedir. Bu istekle ilgili olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırıdır.