Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/14136 K.2010/16210

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı tarafından; kusur tespiti, manevi tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakası yönlerinden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalının, sadakat yükümlülüğüne (TMK.md.185/3) aykırı davrandığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı daha fazla kusurludur. Boşanmada kusurlu eş yararına da manevi tazmanata hükmedilemez (TMK.md.174/2). Bu husus gözetilmeden, davalının kusursuz kabul edilmesi ve bunun sonucu olarak, davalı yararına manevi tazminata hükmolunması doğru görülmemiştir.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf yararına talebi halinde yoksulluk nafakası takdir edilebilmesi için, bu tarafın boşanmada kusurunun daha ağır olmaması şarttır (TMK.md.175/1). Gerçekleşen olaylara göre davalı, boşanmaya sebep olan olaylarda daha fazla kusurlu olduğuna göre, lehine yoksulluk nafakası takdir edilemez. O halde davalının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da isabetsizdir.