KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2009/14225 E., 2010/15956 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Karasu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 16.04.2009
- Numarası
- Esas no:2008/102 Karar no:2009/97
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalının, ailesinin baskısıyla evlendiğini ve davacıyı istemediğini söylediği ve ona fiziki şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.
2-Davacı, dava dilekçesinde düğünde kendisine takılan altın, para ve müşterek eve getirdiği eşyalarını da istemiş, bununla ilgili nispi harcı da yatırmıştır. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacıya düğünde takılan beş adet çeyrek altın ile 450 TL.tutarındaki paranın balayında harcandığı, tespit tuanağında mevcut olduğu belirlenen eşyaların da davacıya ait olup, ayrılmaları üzerine davalıda kaldığı anlaşılmıştır. Davalı, beş adet çeyrek altının ve takı olarak takılan nakit paranın, davacı tarafından kendisine iade edilmemek üzere verildiğine ilişkin bir delil getiremediğine göre beş adet çeyrek altın, 450 TL.tutarındaki nakit para ve eşyalarla ilgili talebin de kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu isteğin reddi de doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2009/14225, K. 2010/15956, 4 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama