Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/14474 K.2010/18766

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 9.11.2010 gününde temyiz eden davalı B. A.ve vekili Av. F.G.ile karşı taraf davacı S.A. ve vekili Av. Ö.D.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tanıklarının beyanları 2004 yılına kadar tarafların Bafra'da oturdukları döneme ilişkindir. Bundan sonra evlilik birliğinin Diyarbakır'da uzunca bir süre devam ettiği, davacının dava açıldıktan bir süre sonra müşterek evi terk ettiği toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarının beyan ettikleri olaylardan sonra evlilik birliği devam ettiğine göre, davacının, davalının kusurlu davranışlarını affettiği veya en azından hoşgörüyle karşıladığı kabul edilmelidir. Affedilen ve hoşgörüyle karşılanan olaylara dayanılarak da boşanma kararı verilemez. Sonrasında davalının evlilik birliğini temelinden sarsacak nitelikte bir kusurlu davranışı da ispatlanamamıştır. O halde davanın reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile boşanma kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.