Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/14492 K.2009/20080

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Kayyım tarafından verilen katılma yoluyla temyizi ihtiva eden (HUMK.md.433/2) temyize cevap dilekçesinin harcı ve kaydı bulunmadığından kayyımın hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

2-Davacı N.'ın temyizine gelince;

Davacı N., küçük M.in, diğer davacı L.la nikahsız beraberliğinden doğduğunu, çocuğun doğum tarihinde L. davalı Ş.'la resmen evli olduğundan, çocuğun Ş.un üzerine yazıldığını, oysa bu çocuğun babasının kendisi olduğunu ileri sürmekte ve küçük Makbule'nin nesebinin düzeltilerek kendi nüfusuna tescil edilmesini talep etmektedir.

Dosyadaki belgelere göre; davacı L.ın Ş.la olan evliliği 29.1.2007 tarihinde boşanma kararıyla sona ermiş, bu evliliğin sona ermesinden sonra L. 6.3.2007 tarihinde davacı N.'la evlenmiştir. Küçük M. 20.1.2001 doğumlu olup, annesinin Ş.'la olan evliği içinde doğmuş ve Ş.un hanesine "evlilik içi doğum" olarak annesinin bildirimi üzerine 26.6.2002 tarihinde tescil edilmiştir. Bu hukuki duruma göre dava, bir başka erkekle soybağı ilişkisi olan çocuk hakkında babalık iddiasına dayanmaktadır.

Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir. (HUMK.md.76) Çocuk ile baba arasındaki soybağının belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilir. (TMK.md.301/1) Çocuğun bir başka erkekle soybağı ilişkisi mevcuttur. Davacı N., küçük M.nin babası olduğunu ileri sürerek çocuğun nesebinin düzeltilmesini talep ettiğine göre, dava. N. yönünden babalık değil, baba olduğunu iddia eden kişi tarafından açılan soybağının reddi isteğine ilişkindir.

Bu kişinin soybağının reddi davası açabilmesi için, dava açma süresinin geçmesinden önce kocanın ölmüş veya gaipliğine karar verilmiş bulunması yahut da ayırt etme gücünü sürekli olarak kaybetmiş olması gerekir. (TMK.md.291) Küçükle soybağı ilişkisi olan davalı Ş., sağdır ve ayırtetme gücünü kaybettiği de iddia edilmemiştir.

Öyleyse, Türk Medeni Kanununun 291. maddedeki şartlar bulunmadıkça davacı N.'ın, çocuğun babası olduğunu ileri sürerek soybağının reddini isteme hakkı yoktur. Bu bakımdan davanın reddi açıklanan sebeplerle sonucu itibariyle doğrudur. Davacı N.ın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile yukarıda açıklanan sebeple usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.