Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/14637 K.2010/16825

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, yoksulluk nafakası, tazminatlar ve ziynetler yönünden; davalı tarafından da kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

3-Davacıya ait dava konusu edilen 12 adet bilezik ve 1 adet set takımının, sera yapımı için davalı tarafından alınıp bozdurulduğu, retle sonuçlanan ilk boşanma davasında tanık olarak dinlenen davalının kardeşi Hüseyin'in beyanından anlaşılmaktadır. Davacının, bu altınları geri istememek amacıyla davalıya verdiği iddia ve ispat edilmediğine göre, davalı altınları iade etmekle yükümlüdür. O halde, davacının ziynetlerle ilgili isteğinin kabulü gerekirken isteğin reddi doğru bulunmamıştır.