Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/14731 K.2010/21068

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün davalı-davacı (koca) tarafından; kusur tespiti, nafakalar ve tazminatlar ile çocukla tesis edilen kişisel ilişki yönünden, davacı-davalı (kadın) tarafından da; temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 14.12.2010 gününde duruşmalı temyiz eden davalı-karşılık davacı M.Ö.ile vekilleri Av. H.M.

S.geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşılık davalı F.Ö. ile vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı (kadın) nın tüm, davalı-davacı (koca) nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına saldırı oluşturan olayın mahiyetine göre davacı-davalı (kadın) yararına hükmolunan manevi tazminat (TMK.md.174/2) fazladır. Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ve Borçlar Kanununun 44. ve 49.maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.