Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/16213 K.2010/18428

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, manevi tazminat, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosya kapsamından ve davacı vekilinin 21.05.2009 tarihli dilekçesinden tarafların davadan sonra bir araya geldikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda dava tarihine kadar olan olayları davacı affetmiş en azından hoşgörü ile karşılamış olduğundan boşanma nedeni olamaz. Dava tarihinden sonra meydana gelen olaylar ise yeni dava konusu olacağından bu davada hükme esas alınamaz. Boşanma davasının reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu husus temyiz nedeni yapılmadığından bozma nedeni yapılmamış hataya işaretle yetinilmiştir.

2-İki tarafın temyizine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Affedilen ya da hoşgörü ile karşılanan olaylar ile bu davada incelenmesi mümkün olmayan ve davadan sonra gerçekleşen olaylar manevi tazminat (TMK.md.174/2) nedeni olamaz. Isteğin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.