Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/16295 K.2010/18163

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, Türk Medeni Kanununun 174.maddesi kapsamındaki tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Tanık S.'nin ifadesinde geçen olaylardan sonra tarafların evlilik birliğini devam ettirdikleri, böylece davacının önceki olayları affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığı anlaşılmaktadır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar boşanma sebebi olmaz. Fiili ayrılık da tek başına boşanma sebebi değildir. Terk hukuki nedenine dayalı bir dava da bulunmamaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak hükmün boşanmaya ilişkin bölümü temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret etmekle yetinilmiştir.

2-Davalının ev eşyalarına ilişkin harcı yatırılarak usulüne uygun açılmış bir davası veya karşı davası bulunmamaktadır. Ara kararı üzerine sonradan harcın ikmal edilmesi cevap dilekçesini karşılık dava haline getirmez. O halde davalının bu talebi ile ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurmak gerekirken, ev eşyalarına yönelik talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, hükmün ev eşyalarına ilişkin bölümü temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret etmekle yetinilmiştir.

3-Davalının temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Davalının ziynet eşyalarına yönelik harcı yatırılarak usulüne uygun olarak açılmış bir davası veya karşılık davası bulunmamaktadır. Ara kararı üzerine sonradan harcın ikmal edilmesi cevap dilekçesini karşılık dava haline getirmez. Şu halde davalının ziynet alacağına yönelik talebi ile ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurmak gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde red hükmü kurulması doğru görülmemiştir.