Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/16459 K.2009/19764

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın nafaka davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın ret edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davacı-karşılık davalı Ü.tanıklarının beyanlarında geçen söz ve eylemlerin tamamının “münferit, tepki” olarak değerlendirilmesi doğru değildir. Boşanmaya neden olan olaylarda karısına fiziksel şiddet uygulayan, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmeyen davacı-karşılık davalı Ü..’ın ağır kusurlu olmasına karşılık, kocasına sürekli ağır hakaretler eden davalı-karşı davacı H..nın daha az kusurlu bulunduğu, tarafların 2002 yılından beri fiilen ayrı yaşadıkları anlaşılmaktadır. Davada Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulu gerçekleşmiştir. Davanın bu nedenle kabulüyle boşanmaya karar verilmesi gerekirken, reddi usul ve yasaya aykırıdır.