Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/16534 K.2010/18238

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacının, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği, hastalığında eşine ilgi göstermediği, annesinin ve kız kardeşinin davalıyı aşağılayıcı sözler sarfetmesine kayıtsız kaldığı, davalının da "davacının piçini taşıyacağıma giderim dul bir adamla evlenirim onun çocuklarına bakarım" şeklinde sözler söylediği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylara göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı daha fazla kusurlu ise de, davalı da kusurludur.

Davalının davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı bakımında da korunmaya değer bir yarar kalmamış, Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesi şartları oluşmuştur. Öyleyse davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına (TMK.md.166/1-2) karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile isteğin reddi doğru bulunmamıştır.