Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/16666 K.2010/17935

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kadının, tutuklu eşini cezaevinde ziyaret etmesi insani bir görevin yerine getirilmesi amacına yönelik olup kocadan kaynaklanan olayların affedildiği ya da hoşgörüldüğü anlamına gelmez.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle kocanın eşine şiddet uyguladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.